Wie ben ik

Iemand die  antwoorden zoekt op duizend vragen, en die geleerd heeft dat niet alles opgelost moet worden om ermee te kunnen leven. Iemand die snel denkt en diep voelt. 

Kunst, natuur en stilte zijn plaatsen waar ik ademruimte vind. Niet om te ontsnappen aan het leven, maar om het beter te begrijpen. Ik ben nieuwsgierig naar wat mensen beweegt, naar wat verloren gaat en naar wat blijft bestaan wanneer zekerheden wegvallen.

Dit blog ontstond niet uit theorie, maar uit ervaring. Uit het gemis van kinderen die nog leven, maar niet meer aanwezig zijn. Uit de verwarring en de pijn van oudervervreemding. Uit een vorm van rouw waarvoor weinig woorden bestaan en waarvoor geen rituelen zijn.

Ik schrijf niet omdat ik alle antwoorden heb. Ik schrijf omdat verhalen kunnen verbinden waar stilte is ontstaan. Omdat verdriet gezien mag worden. Omdat liefde blijft bestaan, ook wanneer contact verdwijnt.  

Ik schrijf niet als expert en ook niet met de bedoeling om te oordelen of te verklaren. Ik schrijf als iemand die zoekt. Iemand die probeert woorden te geven aan wat moeilijk gezegd kan worden, zonder iemand vast te zetten in schuld of gelijk.

En vooral omdat ik geloof dat woorden soms kunnen verhelderen wat anders onuitgesproken blijft.

Wie ik was, wie ik nu ben en wie ik nog zal worden, dat verhaal is nog niet af. Maar hier schrijf ik het, stap voor stap, zoals het zich aandient.

"Maar uiteindelijk vertellen niet de woorden, maar de daden het echte verhaal."